Aleksander Kopeć (1901–1978) przez blisko pół wieku należał do najważniejszych postaci życia społecznego Zawad i okolicznych miejscowości, w tym Brodowych Łąk. Jego działalność obejmowała oświatę, kulturę regionalną, rozwój infrastruktury i pracę społeczną. Choć nie pochodził z Kurpi, związał z Zawadami niemal całe dorosłe życie.
Aleksander Kopeć urodził się 28 lutego 1901 roku na Krymie jako syn Michała i Marii ze Szczerbińskich. W 1905 roku rodzina powróciła na ziemie polskie i osiadła na Podlasiu. Kształcił się m.in. w Sokółce, a w 1922 roku rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Białymstoku. Już wcześniej zajmował się nauczaniem dzieci wiejskich oraz działalnością społeczną, organizując Koło Związku Młodzieży Wiejskiej i Kółko Rolnicze. Seminarium ukończył w 1927 roku.
W tym samym roku został skierowany do pracy w Zawadach. Warunki były bardzo trudne. Wieś pozostawała słabo skomunikowana z większymi miejscowościami, brakowało utwardzonych dróg. Szkoła w Zawadach nie miała własnego budynku – lekcje odbywały się w wynajętej wiejskiej chacie, wyposażonej w proste drewniane stoły i ławy.
Kopeć szybko stał się nie tylko nauczycielem, lecz także jednym z głównych organizatorów życia miejscowej społeczności. Rozwijał szkołę, prowadził kursy czytania i pisania dla dorosłych oraz zorganizował świetlicę wiejską. W 1928 roku poślubił Pelagię Bielawską, wiążąc się z regionem także rodzinnie. Skala rozwoju miejscowej oświaty była znaczna: przed jego przybyciem do szkoły uczęszczało kilkadziesiąt dzieci, natomiast w 1939 roku liczba uczniów dochodziła już do 180.
Szczególne znaczenie miała jego działalność na rzecz kultury kurpiowskiej. Pod koniec lat 20. Kopeć rozwinął istniejące przy szkole koło teatralne i utworzył zespół pieśni i tańca, uznawany za pierwszy zorganizowany zespół folklorystyczny na Kurpiach. Już około 1930 roku występował on w Zawadach, Olszewce i Ostrołęce. Kopeć opracował również widowisko obrzędowe „Wesele Kurpiowskie”, oparte na miejscowych zwyczajach, pieśniach, gwarze i tradycjach weselnych.
Dzięki jego działalności kultura niewielkich Zawad zaczęła być prezentowana daleko poza najbliższą okolicą. W 1933 roku zespół wystąpił podczas Dożynek Prezydenckich w Spale, gdzie jego członkowie spotkali się z prezydentem Ignacym Mościckim. W następnych latach występowali także w największych miastach Polski, m.in. w Warszawie i Krakowie. Dla mieszkańców Zawad miało to znaczenie wykraczające poza działalność artystyczną: miejscowe pieśni, tańce, stroje i obrzędy, traktowane wcześniej jako część zwykłej wiejskiej codzienności, stawały się świadomie chronionym i publicznie prezentowanym dziedzictwem Kurpiów.
Działalność zespołu od początku wykraczała przy tym poza same Zawady i obejmowała mieszkańców sąsiednich miejscowości. Dobrym przykładem jest Władysława Jurczak z Brodowych Łąk, która w 1936 roku, jako dwunastoletnia dziewczyna, zaczęła tańczyć i śpiewać w zespole Kopcia. W 1938 roku uczestniczyła w jego wyjazdach do Warszawy i Krakowa, gdzie artyści z Zawad i okolic prezentowali m.in. „Wesele Kurpiowskie”. Z występu w Warszawie zapamiętała marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego salutującego zgromadzonym tłumom. Los Władysławy pokazuje, że zespół Kopcia nie był przedsięwzięciem ograniczonym do jednej wsi – przyciągał młodych ludzi również z Brodowych Łąk i w praktyce integrował społeczności obu miejscowości położonych po przeciwnych stronach Omulwi.
Działalność tę przerwała II wojna światowa. Kopeć został aresztowany przez Niemców i przeszedł przez obozy w Działdowie, Dachau i Gusen. Podczas wieloletniego uwięzienia prowadził potajemnie niewielki notes z zapiskami dotyczącymi życia obozowego. Przeżył wojnę i 29 maja 1945 roku powrócił do Zawad, gdzie ponownie podjął pracę nauczycielską.
Szkołę trzeba było organizować od początku. Lekcje ponownie odbywały się w prywatnej chacie, brakowało podręczników, przyborów szkolnych i opału, który dzieci przynosiły z własnych domów. Kopeć ponownie stanął na czele placówki i przez następne dziesięciolecia pozostał jedną z centralnych postaci miejscowego życia oświatowego i społecznego.
Istotny był przy tym jego związek z Brodowymi Łąkami. Zawady i Brodowe Łąki rozdzielała Omulew, ale obie miejscowości należały do tego samego lokalnego środowiska, a Brodowe Łąki pozostawały dla mieszkańców Zawad centrum życia parafialnego. Kopeć utrzymywał bliskie stosunki z miejscowym proboszczem. W okresie powojennym, mimo oficjalnej laicyzacji oświaty, w prowadzonej przez niego szkole zachowywano niektóre tradycje religijne: dzielono się opłatkiem, śpiewano kolędy, a szkolny zespół uczestniczył w oprawie muzycznej mszy.
Największym materialnym osiągnięciem Kopcia była budowa nowej szkoły. Starania o inwestycję wymagały przezwyciężenia sporów dotyczących jej lokalizacji, w których ścierały się interesy Zawad i Brodowych Łąk. Kopeć odbył w tej sprawie prawdopodobnie aż 45 podróży do ministerstw i urzędów centralnych w Warszawie. Ostatecznie w 1962 roku w Zawadach otwarto Szkołę Pomnik 1000-lecia Państwa Polskiego. Kopeć zabiegał również o poprawę komunikacji – budowę mostów na Omulwi i dróg o nawierzchni asfaltowej. Działania te miały zasadnicze znaczenie dla zmniejszenia wcześniejszej izolacji Zawad.
Po wojnie Kopeć odbudował również działalność folklorystyczną. W 1947 roku reaktywował zespół, a rok później ponownie wystawiono w Zawadach „Wesele Kurpiowskie”. Do zespołu powrócili także niektórzy jego przedwojenni członkowie. Władysława Jurczak ponownie włączyła się w jego działalność i występowała w nim do 1956 roku, co stanowi przykład ciągłości przedwojennej tradycji zespołu po jego powojennej reaktywacji. Z czasem współpracę rozszerzono na wykonawców z kolejnych miejscowości, m.in. Czarni, Kadzidła i Olszewki. W przedsięwzięciu uczestniczyli także inni mieszkańcy Brodowych Łąk, wśród nich śpiewaczka Pelagia Zbrzeźniak.
Znaczenie zespołu wykraczało poza występy sceniczne. Do Zawad przyjechał Tadeusz Sygietyński, twórca zespołu „Mazowsze”, poszukujący miejscowych wykonawców. W 1959 roku Kopeć rozpoczął współpracę z nauczycielem muzyki Henrykiem Gadomskim, który pozostał w Zawadach przez około dwadzieścia lat. Zainteresowanie miejscową kulturą doprowadziło również do jej profesjonalnej dokumentacji – w latach 60. dr Grażyna Dąbrowska z Zakładu Etnografii PAN rejestrowała w Zawadach tradycyjne tańce kurpiowskie.
Aleksander Kopeć przeszedł na emeryturę w 1971 roku, lecz do 1977 roku nadal pracował w szkole w niepełnym wymiarze. Zmarł 8 maja 1978 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Brodowych Łąkach. Po jego śmierci działalność zespołu na pewien czas zamarła, ale w 1981 roku dawni wychowankowie reaktywowali go pod nazwą „Pod Borem”. Z tej tradycji wyrósł późniejszy Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Zawady”.
Pamięć o Kopciu zachowała się również w miejscowych instytucjach. Powstało Towarzystwo Społeczno-Kulturalne jego imienia, a w 1995 roku Szkole Podstawowej w Zawadach nadano imię Aleksandra Kopcia. Za swoją działalność otrzymał liczne odznaczenia państwowe i społeczne, m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”.
Poniższy interaktywny przewodnik poświęcony Aleksandrowi Kopciowi umożliwia przeszukiwanie zgromadzonych materiałów oraz zadawanie pytań dotyczących jego życia, działalności i znaczenia dla Zawad, Brodowych Łąk oraz szerzej – Kurpi.
Przykładowe pytania:
Kiedy Aleksander Kopeć przybył do Zawad, aby podjąć pracę jako nauczyciel?
W którym roku założony przez niego zespół wystąpił na Dożynkach Prezydenckich w Spale?
Skąd pochodziła żona Aleksandra Kopcia, Pelagia, i w jakim wieku przyjechała do Polski?
W którym roku i w jakim mieście występy zespołu oklaskiwał marszałek Edward Rydz-Śmigły?
W którym roku uroczyście oddano do użytku murowany budynek nowej szkoły w Zawadach – Szkołę Tysiąclecia?
W którym roku i pod jaką nazwą dawni wychowankowie Kopcia reaktywowali zespół po okresie przerwy?
Jaki wybitny kompozytor i założyciel zespołu „Mazowsze” odwiedził Zawady w poszukiwaniu miejscowych talentów?
Gdzie i kiedy urodził się Aleksander Kopeć, zanim jego rodzina powróciła na ziemie polskie?
Chrzest wnucząt Aleksandra Kopcia
14 lipca 1957 r.
W dolnym rzędzie pośrodku:
Pelagia Kopeć (z d. Bielawska), żona Aleksandra Kopcia. Obok niej (kobieta ubrana na czarno) oraz po prawej stronie (mężczyzna) siedzą państwo Bielawscy, zamieszkali w USA rodzice Pelagii (córka urodziła się w Stanach Zjednoczonych, a do Polski przyjechała mając około 16 lat).
{Zdjęcie udostępnione przez Kazimierza i Halinę Bergów]
Grób Aleksandra i Pelagii Kopciów
Cmentarz w Brodowych Łąkach
[Fotografia: Bartosz Jurczak]
Drewniany dom w Zawadach
Przed otwarciem Szkoły Tysiąclecia w 1962 roku w jednej z izb tego budynku odbywały się lekcje.
[Na podstawie: Wikimedia Commons, fot. Sylwester Górski, CC BY-SA 4.0]
Białczak Adam, Zarys historii oświaty w gminie Baranowo, „Zeszyty Naukowe Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego” 2001, t. 15, s. 185–208, Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe im. Adama Chętnika; wersja cyfrowa: Open ICM, https://open.icm.edu.pl/bitstreams/b0f0b9df-bd48-477d-b9fc-39d5b6fe2f74/download (dostęp: 27 VIII 2026).
Cieślak Tomasz, Tajemnica śmierci komendanta KL Mauthausen Franza Ziereisa, Instytut Pamięci Narodowej, 22 II 2022, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/obozy-koncentracyjne/89753,Tajemnica-smierci-komendanta-KL-Mauthausen-Franza-Ziereisa.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Gadomski Henryk, Aleksander Kopeć (1903–1978), „Zeszyty Naukowe Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego” 1993, t. 7, s. 297–299, Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe, https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/zeszyty-naukowe-ostroeckiego-towarzystwa-naukowego/1993-tom-7/zeszyty_naukowe_ostroleckiego_towarzystwa_naukowego-r1993-t7-s297-299.pdf (dostęp: 27 VIII 2026).
Gadomski Henryk, Wspomnienia Henryka Gadomskiego. W 80. rocznicę powstania Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca w Zawadach. Wspomnienia sprzed pół wieku, Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Baranowie, https://goksirbaranowo.pl/index.php/wspomnienia-henryka-gadomskiego/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Głuszek Paweł, Listy z Dachau, „Przystanek Historia”, Instytut Pamięci Narodowej, 24 IV 2023, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/listy/115977,Listy-z-Dachau.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Jagodzińska Anna, Ceran Tomasz, Dachau i śmierć są synonimami, „Przystanek Historia”, Instytut Pamięci Narodowej, 3 I 2019, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/obozy-koncentracyjne/31369,Dachau-i-smierc-sa-synonimami.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Jagodzińska Anna, Szansa przetrwania. Historia różańców z Gusen, „Przystanek Historia”, Instytut Pamięci Narodowej, 6 VI 2020, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/obozy-koncentracyjne/62781,Szansa-przetrwania-Historia-rozancow-z-Gusen.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Lubecka Joanna, Pierwszy był KL Dachau. Jak wyglądało centralne zarządzanie niemieckimi obozami koncentracyjnymi, „Przystanek Historia”, Instytut Pamięci Narodowej, 22 I 2021, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/obozy-koncentracyjne/78071,Pierwszy-byl-KL-Dachau-Jak-wygladalo-centralne-zarzadzanie-niemieckimi-obozami-k.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Przybyll Anna, KL Gusen w pamięci historycznej Austrii, „Przystanek Historia”, Instytut Pamięci Narodowej, 4 I 2020, https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/obozy-koncentracyjne/53803,KL-Gusen-w-pamieci-historycznej-Austrii.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Baranowie, Założyciel zespołu w Zawadach, https://goksirbaranowo.pl/index.php/zalozyciel-zespolu-w-zawadach/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Baranowie, Jak powstał zespół w Zawadach, https://goksirbaranowo.pl/index.php/jak-powstal-zespol-w-zawadach/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Baranowie, Nominacja do Kurpika, Baranowo, 28 XII 2006, https://goksirbaranowo.pl/index.php/nominacja-do-kurpika/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Szkoła Podstawowa im. Aleksandra Kopcia w Zawadach, Historia szkoły w Zawadach, https://spzawady.edupage.org/about/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Szkoła Podstawowa im. Aleksandra Kopcia w Zawadach, Patron szkoły – Aleksander Kopeć 1901–1978, https://spzawady.edupage.org/text/?eqa=dGV4dD10ZXh0L2Fib3V0JnN1YnBhZ2U9MSZza2dkeWVhcj0yMDI1 (dostęp: 27 VIII 2026).
Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Zawady”, informacja o historii i działalności zespołu, portal „Folklor Kurpiowski”, https://www.folklor.kurpie.com.pl/zespol_zawady/ (dostęp: 27 VIII 2026).
Redakcja eOstroleka.pl, Uroczystość, która przejdzie do historii – Zawady celebrują jubileusz szkoły, eOstroleka.pl, 5 VI 2025, https://www.eostroleka.pl/uroczystosc-ktora-przejdzie-do-historii-zawady-celebruja-jubileusz-szkoly-wideo-zdjecia,art119260.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Redakcja eOstroleka.pl, 30 lat promocji regionu. Poseł Grabowski wyróżnił ich medalem, eOstroleka.pl, 13 VII 2026, https://www.eostroleka.pl/30-lat-promocji-regionu-posel-grabowski-wyroznil-ich-medalem-zdjecia,art129862.html (dostęp: 27 VIII 2026).
Związek Kurpiów, 80. urodziny Henryka Gadomskiego!, https://zwiazekkurpiow.pl/index.php/zwiazek-kurpiow/dolacz-do-nas?view=article&id=28:80-urodziny-henryka-gadomskiego-3&catid=2 (dostęp: 27 VIII 2026).
Związek Kurpiów, Kultura Kurpiowska – wczoraj i dzisiaj, http://kurpie.kp.098.pl/kultura.php?subaction=showfull&id=1207310992&archive=&start_from=&ucat=25& (dostęp: 27 VIII 2026).
Kurpiowski Zespół „Pod Borem” z Zawad, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Kurpiowski_Zespół_„Pod_Borem”_z_Zawad (dostęp: 27 VIII 2026).
Związek Kurpiów, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Związek_Kurpiów (dostęp: 27 VIII 2026).
Zawady (gmina Baranowo), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(gmina_Baranowo) (dostęp: 27 VIII 2026).
KONTAKT
Jeśli posiadają Państwo fotografie, dokumenty, wspomnienia lub inne materiały dotyczące historii Brodowych Łąk i ich mieszkańców, będę wdzięczny za kontakt.
✉ brodowe@proton.me
Przy analizie i porządkowaniu materiałów źródłowych oraz przygotowaniu części ilustracji wykorzystano narzędzia sztucznej inteligencji. Wszystkie ustalenia badawcze, interpretacje, dobór źródeł oraz ostateczna redakcja opracowania pozostają odpowiedzialnością autora.
© 2026 Bartosz Jurczak